اینكه بنده خدا
حضرت فرمودند : سه چیز است ، اینكه بنده خدا ، برای خودش درباره آنچه را كه خدا به وی سپرده است ملكیتی نبیند ، زیرا كه بندگان دارای ملك نمی باشند ، همه اموال را مال خدا می بینند و در آنجایی كه خداوند ایشانرا امر نموده است كه بدهند وامیگذارند ، و اینكه برای خودش مصلحت اندیشی و تدبیر نكند و اینكه تمام مشغولیاتش درآن منحصر شود كه خداوند اورا بدان امر نموده است و یا از آن نهی كرده است .
بنابراین اگر بنده خدا برای خودش ملكیتی را در آنچه كه خدا به او سپرده است نبیند ، انفاق نمودن بر او آسان می شود . و چون بنده خدا تدبیر امورش را به مدبرش بسپارد مصائب دنیا بر وی آسان می گردد .

و زمانی كه اشتغال ورزد به آنچه را كه خدا وند به او امر و نهی كرده است ، دیگر فراغتی از آن دو امر نمی یابد تا فرصتی برای خودنمایی و تفاخر نمودن به مردم پیدا كند .
پس چون خداوند بنده خود را به این سه چیز گرامی بدارد ، دنیا و ابلیس و خلق برای او سهل و آسان ( كوچك) می گردد و دنبال دنیا به جهت زیاده خواهی و تفاخر به مردم نمی رود ، و آنچه را كه در دست مردم از عزت و بزرگی و مقام می بیند طلب نمی نماید ، و روزهای خود را به بطالت و بیهوده گی رها نمی كند .و این اولین پله از نردبان تقوی است كه خدا در آیه 83 سوره قصص به آن اشاره دارد .