شیعه

 

صلی الله علیک یا اباعبدالله (علیه اسلام)

شيعه يعني سيرت خوب داشتن        از براي دين كمي تب داشتن

شیعه یعنی باخدا روز الست            با خدا پیمان  برای هر چه هست

شیعه یعنی بی صدا  فریادها             جا گرفتن با خدا در یادها

شيعه مصداق كلام نور شد              از وجود ش چشم دشمن  كور شد

شيعه همراه خدا در حركت است     نام او در كاروان خلقت است

شيعه يعني سالها دل خون شدن     همچو ليلي در پي مجنون  شدن

شيعه نامش با علي همراز شد      درد او در بيت الاحزان راز شد

شيعه يعني تازيانه خوردن است      غصه هاي عاشقانه خوردن است

شیعه یعنی سر بداران بردن است     درد میخ در به سینه خوردن است

شيعه يعني در خرابه زيستن             خون خود با اين بهانه ريختن

شیعه یعنی خون جگر درنیم شب        جان سپردن باتنی در بیم تب

شیعه یعنی یك سبد عشق علی         با پیامبر بودن وعشق ولی

زینت شیعه علی و آل اوست         این كه شد جنت تمامی مال اوست

شیعه یعنی تركش خون در گلو           از علی كفتن همین در گفتگو

شيعه هم پاي علي و فاطمه              در نماز و در زكاه و صائمه

شیعه یعنی یك بدن در خاك و خون       شیعه یعنی كینه از هر خصم دون

شیعه یعنی در نماز شب شدن       باقد ی خم گشته  بااو دم شدن

شیعه یعنی حنجری از بهر عشق       زیر تیغ خنجری از بهر عشق

شيعه يعني  كربلا يعني حسين        شيعه يعني دل سپاری حسين

شيعه يعني خواندن قرآن زني            سر درون آتش و زينب ز پي

صوت قرآن برسر نی خواندن است  روی خود را سوی خواهر كردن است

شيعه يعني خطبه هاي زينبي            ياد مولي و غريبي علي

شيعه يعني دست جدا و سرجدا        با سر خون سجده كردن در بلا

شیعه یعنی در فرات تشنگی             یادمولا و برات  بندگی

شیعه یعنی تشنگی جان دادن است    در میان آب در غلطیدن است

شیعه یعنی یك كفن در كربلا             تشنگی و بی سرو بی دست وپا

شیعه یعنی خیمه ی نیم سوخته         جان سجاد و به آتش دوخته

ای خدا اینجا بهشتی كن مرا               پیرو مولا حسینی كن مرا

شیعه یعنی استخوان بی پلاك             از همین ره كردن دشمن هلاك

شیعه یعنی لاله ی پرپر شدن               همنوای درد با اصغر شدن

شيعه يعني گامهاي انتظار                   طي نمودن در سراي افتخار

شیعه یعنی  حجت صاحب زمان(عج)    شیعه یعنی ملت هردوجهان