عاشق خدا

قال  امام حسین علیه السلام :جعلت قلوب اولیاءک مسکنا لمشیّتک

خداوندا   قلب دوستانت را جایگاه مشیّت وخواستۀ خود قرار دادی

یکی دیگر از شاگردان شیخ در توصیف او می گوید : مرحوم شیخ از کسانی بود که وجود او را خدا مسخرکرده بود، او غیر از خدا نمی توانست ببیند ،او هرچه می دید  خدا می دید ، هرچه می گفت ، اول کلامش خدا بود ، چون عاشق خدا بود . او عاشق خدا واهل بیت  علیه السلام  بود ، هرچه می گفت از آنها می گفت .

مقدسی،غیر از عاشقی است . شیخ رجبعلی ، عاشق بود . هنر او محبت خدا وکار برای خدا بود ، کسانی که در معنویات عاشق اند چشم ها یشان نشان می دهد ، چشم معمولی نبود ، گویا چیزی غیر از خدا نمی دید.

تابستان با بادبزن ها ی  دستی قدری خود را باد زد ،همین که احساس خنکی نمود ، بلافاصله  گفت :

(واستغفرک من کل لذه بغیر ذکرک  و من کل راحه بغیر انسک و من کل سرور بغیر قربک  و من کل

شغل بغیر طاعتک )    

کمالات معنوی

حدیث مشهوری است که در نظر اهل فنّ به (حدیث قرب نوافل ) معروف است .

 این حدیث را محدثان شیعه  وسنّی با اندک اختلافی از رسول خدا  علیه السلام  روایت کرده اند

، متن چنین است

خدا ی عزوجل فرمود : هیچ بنده ای با وسیله ای که نزد من محبوبتر  باشد از آن چه بر او واجب کرده ام، به من نزدیک نشد . همانا او با( نافله) به من نزدیک می شود

 تا آن جا که او را دوست بدارم

وچون دوستش بدارم گوش او شوم که با آن بشنود

 چشم او شوم که با آن ببیند

 وزبان  او شوم که با او سخن گوید

 ودست او شوم که با آن ضربه زند

 اگر مرا بخواند ، جوابش دهم

 واگر از من خواهشی کند به او بدهم

 کافی 2/352 /7 ، میزان الحکمه : 10 /4856/3330/16627 .